الماس

الماس

نام الماس از کلمه یونانی ((آداماس)) به معنای تغییر ناپذیر (فنا ناپذیر ) گرفته شده است. الماس از کربن خالص تشکیل شده و کریستالی بی رنگ است. اما گاهی به رنگ های قهوه ای مایل به زرد، نارنجی روشن، زیتونی و حتی سیاه دیده می شود. طبیعت الماس سرد و خشک است و آن را جز با سرب نمی توان شکست.

خواص اپتیکی الماس استثنایی است و به دلیل شدت تلالو و پراکندگی نور که در نتیجه میزان بالای شکست نور در برلیان به وجود می آید، از قدیم با عنوان سلطان نگین های جواهر شناخته شده است.

معمولا الماس در برابر مواد شیمایی عکس العمل نشان می دهد. هم چنین در هنگام حرارت دادن آن باید دقت کرد چون که حرارت زیاد باعث ایجاد شکل ها و نقوش بر روی بعضی از صفحات برلیان می شود.

از دیگر ویژگی ها، آن است که اشعه x از بلور الماس عبور نمی کند و منعکس می شود و از این خاصیت، برای تشخیص برلیان واقعی از انواع بدلی آن می توان استفاده نمود.

خواص و فواید

الماس به تقویت مثانه و کلیه ها کمک می کند و از بوجود آمدن سنگ کلیه و مثانه جلوگیری می نماید. الماس برای از ابین بردن بیماری (( عسرالبول)) (بند آمدن ادرار) مفید است. لذا پیش نهاد می کنند که آن را بر روی چاکرای خاجی ( شکم) قرار دهند.

گذاشتن الماس بر روی شکم سبب رفع بعضی از ناراحتی ها و مشکلات دستگاه گوارشی و مسمویت ها و تقویت معده و روده ها می شود. همراه داشتن الماس برای زن حامله که زایمانش نزدیک است، مفید بوده و وضع حمل او را آسان می کند.

استفاده از الماس به ویژه گذاشتن آن روی روی چاکرای پیشانی و چاکرای تاج برای تقویت اعصاب و درمان بیماری صرع و رعشه بسیار مفید است و به مغز نیرو و انرژی می دهد، قوه حافظه و استعداد را تقویت می کند، اندیشه و ذهنیات را پاک می کند و نیروهای منفیس و اندیشه های فاسد را دور می نماید.